ગુલાબી ઠંડી

“ગુલાબી ઠંડી”

આજ ફરી એ ઋત આવી છે,
મને યાદ ઘણી એની આવે છે
હું કરતો રહુ આ ગુલાબી ઠંડી માં ઇન્તઝાર
કે એવી ઘડી આવી છે.

એના હાથ ની મસાલા વાળી ચા,
સાથે હાથ માં હાથ પરોવી બેસવું
ને ચા ની ચુસ્કી લેતા લેતા યાદ કરવી એ જૂની પળો ને
કંઈક અલગ જ માહોલ ઉભો થાય છે.

બસ, કામ પરથી ઘરે જવાની જ રાહ જોવાતી હોય છે
એક એક પળ એની યાદ માં જતી હોય છે
ખરેખર તો આ ગુલાબી ઠંડી માં એના થી દૂર રહેવાતું જ નથી
પરંતુ જવાબદારીઓ તરત જ ખેંચી જાય છે.

થોડીવાર જો વધારે સમય વિતાવીએ એકબીજા સાથે
તો મારે તો હૈયે રુદન ઉપડી જાય છે
એનું કારણ બસ એક જ હોય છે એ પળ, ” એ પળ “
કે જે હું અંત સુધી નઈ ભૂલવી શકું.

– પ્રદીપ શાયર

Last page in dairy

હું ગાલિબ જેટલો દુઃખી તો નથી
એટલે મારાં દુઃખ એટલા બહાર નીકળતા નથી
પરંતુ હું એટલો એના જેટલો સુખી પણ નથી
કે આમ, જીંદગી થી દોસ્તી કરી શકું.

વ્હાલું તો વતન બધાને હોય છે
આ વતનમાં રહી કોઈની યાદમાં પણ રહેવાતું નથી
નીકળી જાય છે જે મળે વ્યક્તિ તેની આગળ દુઃખ
હું પણ કાંઈ એટલો સુખી નથી.

ભલે ને જેની ચાહત છે એ મળશે તો નય જ
એની યાદમાં જે આંસુ વહી જાય એ પણ સાધારણ નથી
કરું બંદગી એ ખ઼ુદા આગળ ગર સાંભળે તો
હરદમ દુઆ કરીએ છીએ, કાંઈ સ્વાર્થી નથી.

મુકદર માં હશે તો ક્યાં જાશે “પ્રદીપ” સબર રાખ
પ્રગટેલ છે જ્યોત અંધકારમાં પણ એના તેજ થી
પોતે બળી ને બીજાને અજવાળા આપીએ એના જેવું છે.


– પ્રદીપ શાયર

સાવિત્રીબાઇ ફૂલે જન્મજયંતિ

સાવિત્રી બાઈ બનવું પડશે.

હે મહિલા તારે આ સંસાર માં રહેવા કંઈક કરવું પડશે
જો સ્વાભિમાન જીવન જીવવું હોય તો સાવિત્રીબાઇ બનવું પડશે.

તારે તારા અસ્તિત્વ ને ટકાવી રાખવા કંઈક પહેલ કરવી પડશે
જો જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરી કંઈક બનવું હોય તો સાવિત્રીબાઇ બનવું પડશે.

કેટકેટલા અત્યાચારો સહન કર્યા છે ભૂતકાળ માં તે ઓ સ્ત્રી
જો આજની પેઢીમાં સ્વમાન થી જીવવું હોય તો સાવિત્રીબાઈ બનવું પડશે.

ભૂલી ગઈ હોય તો યાદ કરજે ઓ સ્ત્રી આજ નો ઇતિહાસ
મહિલા ને મહિલા આગળ લાવવા સાવિત્રીબાઇ તો બનવું પડશે.

” પ્રદીપ ” કેટલાને તો ખબર પણ નથી આજ નો ઇતિહાસ
જો જીવવું હોય માન, સન્માન ને સ્વાભિમાન થી તો ઇતિહાસ યાદ રાખવો પડશે.

– પ્રદીપ શાયર

New year,poetry

ગઝલ

વીતેલી એ વાતું ને હવે ભૂલી જવાય
નવા વર્ષ માં કંઈક નવી શરૂઆત કરાય.

રહ્યા હોય સાથે હરપળે – પળ સાથ
જળવાય રહે પ્રેમ તો જુદા ન પડાય.

સુખ, દુઃખ, મુશ્કેલીઓ તો આવ્યા કરતી હોય
એ બધુ પડતું મૂકી નવા વર્ષે આગળ વધાય.

ખુબ, ખુબ શુભેચ્છાઓ મારાં સ્નેહી જનોને
આ નવા વર્ષ માં કંઈક નવીન સબંધો બંધાય.

પાઠવું છું હું શુભેચ્છાઓ મારાં વાહલાઓ ને
નવું વર્ષ આવ્યું છે કંઈક નવીન કરાય.

– પ્રદીપ શાયર

કરવો યાદ ભીમાકોરેગાંઉ ને રે

ભીમાકોરેગાંઉ ની નાની એવી રચના લખી છે તો આપ સૌ આ વિડિઓ ને વધુ માં વધુ share કરો અને આ વિડિઓ ને like, comment કરો અને મારાં ચેનલ ને subscribe કરો.

https://youtu.be/SzhE2FiNMtA

Ghazal ,

ગઝલ

જોય છે સફર, ઘણી અઘરી હોય છે
મુશ્કેલ થી મળે છે મસાફર કોઈ.

રસ્તાઓ પ્રેમના સાફ ક્યાં હોય છે
ડગલે ને પગલે કાંટા મળે પ્રેમી નઈ કોઈ.

ભલે ને આપણે દુનિયાથી અલગ હોય
આપણ ને અલગ કેહવા વાળો નથી કોઈ.

કવિઓ અત્યાર ના ઘણા નવા થયા છે
પણ પ્રદીપ તારા જેવો શાયર નઈ કોઈ.

પ્રેમની પરિભાષા સમજે તો થાય બાકી,
મુશ્કેલ થી મળે છે મુસાફર કોઈ.

– પ્રદીપ શાયર

Coming soon …..first book

🥳🎊”બ્લ્યુ બુદ્ધા પબ્લિકેશન” પ્રસ્તુત કરે છે નવયુવાન કવિ-ગઝલકાર અને લેખક પ્રદીપ સાદીયા ” શાયર ” રચિત ગઝલસંગ્રહ ” અંધારે ચમકતા લિસોટા “. પ્રસ્તુત પુસ્તક 1 જાન્યુઆરીના દિવસે પ્રકાશિત કરવામાં આવશે.

પાનાં: 24
મૂલ્ય: 30 ₹

પ્રદીપ શાયરનું આ પ્રથમ પુસ્તક છે, તેમની આ સુંદર રચનાને આપ સૌ દિલથી આવકારશો એ અભ્યર્થના સહ.🙏

આટલી નાની વયમાં તેમની આ કળા બતાવે છે કે પ્રદીપ શાયર વધુ મહેનત થકી ગુજરાતનું એક ચમકતું નામ બની શકે છે. તેઓ સફળતાની નવી ઊંચાઈઓ સર કરે તેવી મંગલ કામનાઓ!!!

  • બ્લ્યુ બુદ્ધા પબ્લિકેશન –
    📞 63598 22111
Coming soon……

Ghazal

ગઝલ

ગુમાવ્યું છે ઘણું જીવનમાં જેના મોલ ઘણા ઊંચા હતા
આ    દરિયા ને    છોળવાના    કિનારા ઓ ઘણા હતા.

એ દોસ્ત, દોસ્તી ને લાયક હતો એવું લાગ્યું મને પરંતુ
એની દોસ્તી ન સ્વીકારવાના કારણો ઘણા હતા.

મૂંઝવણ ઉભી કરી છે, હાથે કરી દુઃખ લાવ્યા
એ મૂંઝવણ, એ દુઃખ, એ ગમો લાવવાના કારણો ઘણા હતા.

મોજ સિકંદર જેવી, બાદશાહી મનસા મુસા જેવી
આ બધુ છોળી ફકીર બનવાના કારણો ઘણા હતા.

કોઈ પૂછે છે મુજને “પ્રદીપ” કેમ ગુમસુમ રહો છો
આ ગઝલો ના અસઆર સંભળાવી મૌન રહેવાના કારણો ઘણા હતા.

– પ્રદીપ શાયર

https://www.facebook.com/pradip.sadiya.965. – facebook id link

Poetry

ગઝલ

વાંચ્યા મેં મરીજ ને, ખલિલ ને, નાઝિર ને
રોયા છે દુઃખો એના ગઝલો ની ધારે રે.

વિંધાયેલા શબ્દો, બાણ થી છૂટ્યા છે ખરા
આમ, જીવનમાં ઘટનાઓ માં ઘણા રોયા રે.

વાત તો સેહલી છે કરવી, ગઝલ લખવી અઘરી
શબ્દો મળે નહિ જયારે આવે નઈ કલમ વારે રે.

તકલીફ પડે એકલતા માં પણ હોસલો આપી જાય
“પ્રદીપ” હકીકત લખવી હોય પણ સમજાય નઈ ટાણે રે.


– પ્રદીપ શાયર

ગઝલ



આજ તો અંદર થી શેરો – શાયરી આવે છે
મોસમ જો એની યાદ અપાવે છે.

યાદ કરું છું એ જુના વિતાવેલ દિવસો
યાદો સમણાઓ બનીને આવે છે.

જખ્મો ત્યારના ભરાયેલા સુકાય ક્યાંથી?
પાનખર માં પણ વસંત જેવું લાગે છે.

પતજળ ને પૂછો તો ખબર શું એવું
જોરથી આવેલ હવાની વાત કરે છે.

અરે નશો આજ ઉતર્યો છે ઉરમાં
“પ્રદીપ” આજ તો શ્વાસો શ્વાસ ની ક્રિયા ચાલે છે.


– પ્રદીપ શાયર

Design a site like this with WordPress.com
Get started