Poetry

ગઝલ

રહુ છું હરફકત ચિંતા માં, મને મારાં ગમ ખાય જાય છે
હું ખીલખીલાટ તો ચહેરો આજે સાવ મૌન રહુ છું

શું ખબર એ ઘડનાર ની હું પોતે શેનો ઘડેલો છું
હું બરાબરી નથી કરતો દુનિયા થી બસ, કંઈક શીખતો રહું છું

પ્રેમ અધૂરો, મારું જીવન અધૂરું અધૂરું ઘણું છે મારી પાસે
રહુ છું એક તલાશ માં “પ્રદીપ” કે સાવ એકલો રહુ છું

જીવન છે ઉતાર ચડાવ આવ્યા રાખતા હોય છે આપણામાં
હું હરદમ બધા ને ખુશ રાખવામાં કાયમ મૂંઝવણ માં રહુ છું


– ✍️ – પ્રદીપ શાયર